هزارمین نفسِ خزان

نیما ای ترنم باران بر شیشه؛ در این روزها که در راهروهای روحم تکرار می‌شوم، هر بار کشف تازه‌ای در اندیشه‌ام، شوری ناب می آفریند. دلتنگی ام ، مانند یک بمب ساعتی با هشداری ظریف است؛ یادآور آنکه تمام دنیای تو را چونان گنجی در سینه حفظ کرده‌ام. سکوت‌های گاه به گاه تو، نویدبخش آمدن فصلی دیگر است. فصلی که، اقیانوسی از گل‌های سرخ در آن‌خواهد رویید؛ گل‌هایی که تاریکی هر گذر بسته را به نور پیوند می‌دهند و ما را به تماشای طلوعی دوباره دعوت می‌کنند.

با تمام تبِ اندیشه و یقینِ عشق،bano