وقتی در فضای آنلاین و برخط عاشق میشویم ، زمان تغییر ماهیت می‌دهد. عشقی که در این بسترِ وهم متولد می‌شود، ذاتاً با شتابی مرگبار آمیخته است. این جوششِ پرشور،شدید است، خیره‌کننده است، اما تاب ماندن ندارد... نمی تواند تعادل را درک کند.چهارده شبانه‌روز، گرچه کوتاه است اما یک کُنشِ کامل است. برای شناخت یکدیگر به خصوص برای دو روح آبدیده و از طوفان گذشته .. در این دو هفته‌ ، روحِ عاطفه به سرعت به قله‌ی اوج می‌رسد، جایی که اوج، خود تبدیل به لبه‌ی سقوط می‌شود. هرچه شعله‌ای گرم‌تر شود، زودتر به خاکستر بدل خواهد شد. و اینجاست که چرخه به نقطه تصمیم می‌رسد. گاه برخی بر انهدامِ خویش اصرار می‌ورزند، و گاه، در اوجِ نگرانی برای دیگری، مسیر ترک را برمی‌گزینند تا این عذابِ مشترک ادامه نیابد. در چنین لحظه‌ای، ما بهترین تصمیم را گرفتیم؛ چرا که تو بی‌نظیر و تکرارناپذیری و اصرار بر این قصه، تنها می‌توانست از زیبایی خاطره‌اش بکاهد. سپاس است تو را نیما برای اینهمه مهربانی و تصمیم های عاقلانه ماه بی همتا .

با تمام تبِ اندیشه و یقینِ عشق،bano